به تمام لحظات تنهایم سوگند،به ترس های نیمه شبم سوگند،به همه ی امید نا امید شده ام سوگند هرگز،هرگز،هرگز فراموشت نخواهم کرد.

امشب شب قدر است.یک رمضان و یک قدر دیگر بدون تو.دل تنگت هستم اما امشب همان موقع که خواستم لب به گله بگشایم فکر دیگری از ذهنم گذشت.امشب احیا نمیگیرم که ازش بخواهم یک سال پر از معجزه را برایم رقم بزند ،امشب میخواهم یادآوری کنم اتفاقاتی که به نظرم برای کمک به من رقم زده بود.نمیدانم شاید در عین سخت گیری شدید ،شدید،شدید هنوز هم دلش برایم میسوخته و از راه هایی که شاید خیلی هم واضح نبودند میخواسته حواسم را پرت کند از این همه سختگیری.نمیدانم.......شاید.....

از همون شباس که نمیدونم چه مرگم شده.خوابم نمیبره و مثل مار به خودم میپیچم.هی فکر و فکر و فکر.......خسته شدم .مرور خاطرات تلخ.پس کی تموم میشن.کی دست از سرم برمیدارن.چرا یادم نمیره.حداقل کمرنگ شن.این زجره زجر نه چیز دیگه ای.

خدایا کمکم کن.یه نگاه تو سرنوشت منو عوض میکنه.نمیدونم چی به صلاحه اما تو میدونی،نمیخوام برای چیزی اصرار کنم،فقط ازت کمک میخوام. یه چیزی بین خودم و خودت....

مینویسم که یادم نرود چه شد،نپرسم خدا کجاست،خدا هست همیشه هست همه جا هست......

باورتنهایی سخته.اولش مقاومت میکنی ولی کم کم باور میکنی بعدش فقط باید قبولش کنی اینطوری کمتر ضربه میخوری از اونایی که ادعا داشتن که دوست دارن.

این عذاب وجدان هرگز دست از سرم برنمیدارد تا روز مرگ تا روزی که تجربه کنم آنچه را که تو تجربه کردی من ترسیده بودم شاید هم شوکه شده بودم ببخشید.ببخشید.کم گذاشتم.

خیلی ازت خواستم هم خودم همه بقیه،آدمای زیادیو میشناسم که ازت خواستن ولی تو به هیچکدومشون جواب ندادی حتی آدمای مهمی که میشناختمو واسطه کردم البته شایدم واسطه گری نکردن به هر حال بازم نشد.دلم نمیخواست ا